Vanmorgen al om 5.00 uur wakker door de wekker van de kamer naast ons, hier bleek niemand in te zitten, maar om half zeven ging dat alarm nog steeds af, grrr! Had twee keer gebeld met de receptie maar die kon niemand vinden om het uit te schakelen, dat was niet zo’n fijn begin van de dag. ’s Ochtends vroeg al vertrokken en in de ochtendgloren door de Grand Canyon gereden, nu onderweg naar Page / Lake Powell op de grens van Nevada en Utah. Zijn naar de Glen Canyon Dam geweest. Zijn ook nog richting een strandje (Lone Rock) gegaan en daar waren we gewaarschuwd dat we niet op het strand moesten gaan rijden want dat was zo zacht dat we weg zouden zakken. Wij onderweg naar het strand en ineens hield de weg op met kiezelstenen en werd het zand, grrr. Michael vol gas gestuurd en hadden toch maar besloten dat dit niet zo handig was dus maar snel weg hier met die auto. En ja hoor, stonden helemaal in het zand weggezakt tot aan de dorpels! Gelukkig kwam er een man aan met een 4wd quad en die zou even hulp gaan halen, kwam ie terug met een schep, hahaha! Michael graven achter onze wielen en toen kwamen er nog twee mannen op quads en heeft er één onze auto er uit gesleurd! Thank god! Eén van die mannen bleek in 1962 van Nederland naar Amerika te zijn geëmigreerd en die wilde dat we met hem mee gingen naar de waterkant waar hij stond met zijn Motorhome om over Nederland te praten, was wel even leuk! Kwamen er dankzij hem achter dat we een uur in de tijdlijn zijn opgeschoven, het is dus een uur later voor ons en tijdverschil met Nederland is nu 8 uur. Verder is het weer heel heet hier. ’s Avonds hebben we echt rot gegeten, kregen bij binnenkomst twee glazen water en hadden niet de kans iets anders te bestellen. Toen was de rijst en patat nog koud en toen we daar over klaagden werd ons bord weggerukt en zonder wat te zeggen weer neergesmeten. Mijn kip was veel te lang doorgefrituurd en er zat geen vlees aan alleen die soort cornflakes aan de buitenkant en toen ik daar doorheen had gehakt alleen botjes en Michaels vlees was ook ranzig. Zijn direct weggegaan en voor het eerst dus geen tip gegeven, de vrouw bij de kassa vroeg ook helemaal niks ofzo, terwijl ze hier normaal gesproken elke 5 min. vragen of alles naar wens is! Dat was ’t weer, morgen op naar Hurricane en Zion National Park.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten